KWW

Alweer de laatste dag van april. Het is bewolkt, landelijk. Achter me ligt het rode huisje. Er loopt een bruinharige jonge hond achter me aan. Die vindt het wel lekker hier. Met een groep mensen in een oud houten huis waar veel in moet gebeuren. Het heeft wel iets.

Ons kronkelige weggetje loopt naar wat ze hier de “badplats” noemen. Er is een steiger met een reddingsband en als je geluk hebt nog een vuurplaats, duikplank of zwemeilandje. Dat betekent nu nog niet zoveel, maar het zou kunnen dat er in de zomer af en toe zwemgasten langskomen of campermensen die willen wildkamperen…

We gaan het zien.

Op dit moment is het vooral een bocht met wat huizen. Rode huizen op zijn Zweeds met pluimpjes witte rook. Als uit een boek van Astrid Lindgren waar hier de ‘lopissen’ nog altijd vol mee staan.

Op 30 april vieren Zweden de komst van de lente met Valborgsmässoafton en wij deden mee! Overal in het land worden dan grote vreugdevuren aangestoken. Deze is in de Rosengården in Karlshamn. Een stoet kleine kinderen met fakkels kwam aanlopen over een heuvel om het te onsteken, dat bood een fraaie en zelfs wat ontroerende aanblik 🔥

Zweden is ruimte. Je hebt de wind, de bomen, de zon of de grijze wolken als buren. Je kunt je gedachten hardop uitspreken. Rustig of luid. Je kunt in een luidkeelse scheldpartij (of een aria) uitbarsten zonder dat een Zweed omkijkt. Achter in je tuin. Maar ook bij een van de vele meren op verlaten vuurplekken, aan klotsende steigertjes, of gewoon op een grote boomwortel. Niemand heeft er last van en niemand vindt er wat van. Het je onbespied wanen, dat is één van de grote aantrekkingskrachten van dit land, denk ik.

En er zijn dieren. Je ziet hier reeën wegspringen, roofvogels, kraanvogels. Er zijn zwijnen op de akkers en eekhoorns in de bomen voor ons huis. We hopen steeds op een eland. Het kan elk moment gebeuren, want ook de dieren voelen zich hier onbespied. Ze worden niet achterna gezeten door loslopende honden.

De rietpluimpjes vangen het laatste licht. Aan de horizon brandt die vreemde lichtschijn die eigenlijk niet te benoemen is. Unieke kleur. Lente in Zweden. Overal witte en paarse klokvormige bloemetjes, om de ontluikende bomen met die groene wazen naar de kroon te steken. Het loopt achter op Nederland. Denk een paar weken, maar de temperaturen zijn al prima. En hier zitten aan die steiger, hoewel het net te koud is, is jette fin.

Donderdag is mijn schrijfdag. Ik hou van stevige plots. Maar terwijl ik eraan werk, vraag ik me soms wel eens af: hoe maak je zoiets ooit helemaal af? En voor wie? Er is al zoveel goeds… Volharding, onzekerheid en af en toe een flinke tik gekte heb je daar voor nodig.

Vandaag in een oude loods een kast vol trapspijltjes gevonden! Doorleefd, afgebladderd, kromme, rechte, ijzeren en houten. Ik stel me voor hoe hoe kinderen een eeuw lang langs deze sierlijke “vergeten wachters” gleden zonder te vallen.

Het is verdorie maart. Op naar de lente!

H. en ik gingen naar Uitgeverij Hoogland en Van Klaveren in Hoorn om over een nieuw schrijfproject te praten. Goede sfeer. Lekkere broodjes. Mooi stadje ook. Zin in dit nieuwe prentenboek!

De Olympische Winter Spelen zijn begonnen in Italia met Nederlandse schaatsers, beelden die vooral veel rust uitstralen. Mooi om naar te kijken, licht meditatief, al mocht het tempo soms wel wat hoger. Toch fijn: kijken zonder stress naar iets dat opeens even heel belangrijk is.

Tussendoor lag mijn aandacht bij boeken. De nieuwe Peter Pan met illustraties van Floor Rieder en tot in de puntjes verzorgd heb ik helaas al uit, één grote triomf dat boek. En een titel over klimaathoop ligt klaar, geen doemverhalen, maar ideeën over wat wél werkt, tenminste dat denk ik… ik moet het nog lezen.

Verder was het simpelweg een goede zondag. Lente-achtig bijna. Zon in, jas uit. In de tuin onze oude keukendeur ontdaan van talloze lagen giftige verf. Nu weer naakt kaal hout, klaar om opnieuw geverfd te worden, maar dat heeft geen haast.

Spaanse Kleine wijze wolf

Het prentenboek ‘Kleine wijze wolf’ krijgt een Spaanse vertaling bij uitgeverij Ocean. Ons prentenboek is inmiddels vertaald in zestien talen: Duits, Engels (zowel Amerikaans als Canadees), Deens, Koreaans, Perzisch, Chinees (traditioneel en vereenvoudigd), Japans, Russisch, Kroatisch, Frans, Macedonisch, Italiaans, Spaans en Turks. Ola! (En dde Catalaanse zou ook nog kunnen volgen, zei de agent die dit allemaal zo geweldig regelt).